Visual Novel Preview เกมที่ 200 คือ Shunki Gentei Poco a Poco! ของค่าย ALcot Honey Comb ที่วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน 2011 เนื้อเรื่องก็ประมาณ… “โนโนมิยะ คานาตะ” ตัวเอกของเรื่องเป็นเด็กหนุ่มผู้มีพรสวรรค์ด้านดนตรี สร้างผลงานเปิดตัวตั้งแต่ยังเป็นนักเรียน โดยก่อตั้งวง Quartet ด้วยกันกับ “ยูกิ ฮารุกะ” และ “นิโนมาเอะ ซากุระ” ซึ่งเป็นเพื่อนสมัยเด็ก แล้วก็ “โนโนมิยะ ไอ” ที่เป็นน้องสาว
ทว่า อยู่มาวันหนึ่ง ฮารุกะก็ได้จากไปอย่างไม่มีวันกลับ คานาตะจึงหมดกำลังใจเล่นดนตรี และสมาชิกวง Quartet ก็แยกย้ายกันไป …ทว่า เคราะห์ร้ายไม่ได้มีเพียงแค่นั้น พ่อแม่ของคานาตะกับไอบริหารกิจการผิดพลาด เลยทิ้งลูกแล้วหนีหายตัวไป จนคานาตะต้องใช้ชีวิตจมอยู่กับงานพิเศษเพื่อหาเงินมาเลี้ยงตัวเองและน้องสาว ดนตรีก็แทบไม่ได้จับ โรงเรียนที่อุตส่าห์ได้เข้ามาในฐานะนักเรียนทุนก็แทบไม่ได้ไปเข้าเรียน
จนในที่สุด ทางโรงเรียนก็ประกาศว่าจะเพิกถอนสถานะนักเรียนทุนจากคานาตะและเรียกร้องให้เขาชดเชยเงินค่าเล่าเรียนที่ผ่านมาทั้งหมด ทำให้คานาตะต้องอับจนหนทาง …แต่ในตอนนั้นเอง “ทาทาระ มานะ” รุ่นพี่ผู้เป็นหลานสาวของผู้อำนวยการก็ได้ยื่นข้อเสนอให้คานาตะกลับมาตั้งวง Quartet อีกครั้ง แล้วถ้าไปได้สวย จะให้ทางโรงเรียนคืนสถานะนักเรียนทุนให้ ด้วยเหตุนี้ คานาตะ, ไอ, ซากุระ แล้วก็ “ยูกิ นัตสึมิ” น้องสาวฝาแฝดของฮารุกะจึงต้องมาเล่นดนตรีด้วยกันเพื่อชุบชีวิตวง Quartet ในตำนานขึ้นมาอีกครั้ง !
พล็อตเรื่องก็ประมาณนี้ สิ่งที่ทำให้ผมสนใจเกมนี้คือ “โนโนมิยะ ไอ” น้องสาวบุญธรรมของตัวเอกครับ (ไอเป็นลูกติดของแม่บุญธรรม) เกมนี้ตัวเอกเป็นซิสค่อนและน้องสาวก็เป็นบราค่อน ได้ยินแค่นี้ก็น่าสนใจแล้ว จากนั้นพอได้เห็นคลิปของเกมนี้ที่คุณโรโรโนค่อนอัดวิดีโอจากเกมไปแปลลง Youtube ก็รู้สึกชื่นชอบน้องไอขึ้นมาทันที (น่าเสียดาย คุณโรโรโนค่อนกดซ่อนคลิปวิดีโอทั้งหมดในช่อง Youtube ไปละ)

แปลมาจาก Official Web Site (ALcot Honey Comb)

Story
โนโนมิยะ คานาตะ
ตัวเอกของเรื่อง เป็นนักเรียนที่ต้องทำงานหาเงินเอง
เพื่อหาเงินมาจ่ายค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวันของตนเองและน้องสาวแทนพ่อแม่ที่หายสาบสูญไปเมื่อหนึ่งปีก่อน
จึงใช้ชีวิตแต่ละวันจมอยู่กับงานพิเศษ
ที่โรงเรียนดนตรีซึ่งอุตส่าห์ได้เข้ามาเรียนในฐานะนักเรียนทุนก็แทบไม่ได้ไปเข้าเรียน
แล้วยังไม่โผล่หน้าไปที่ชมรมเลยด้วย
“ดนตรีมันกินไม่ได้
ถ้ามีเวลาว่างขนาดนั้นล่ะก็เอาเวลาไปทำงานพิเศษจะมีคุณค่ากว่ามาก”
เด็กหนุ่มผู้ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นอัจฉริยะประกาศกร้าวเช่นนั้น
คนรอบข้างแม้จะเอือมระอา แต่ก็คอยเฝ้ามองด้วยสายตาอบอุ่น
------ทว่า วันเวลาที่สงบสุขเช่นนั้นก็ต่อเนื่องไปได้ไม่นาน
คานาตะถูกทางโรงเรียนตัดสินว่าจะเพิกถอนสถานะนักเรียนทุน
คานาตะต้องตกที่นั่งลำบากเพราะถูกเรียกร้องให้คืนเงินค่าเล่าเรียนทั้งหมดที่เคยได้รับการยกเว้นไปอย่างเต็มจำนวน
ในตอนนั้นเอง ด้วยการจัดการช่วยเหลือของทาทาระ มานะ รุ่นพี่ผู้เป็นหลานสาวของผู้อำนวยการ จึงได้รับโอกาสที่ว่าหากเริ่มต้นกิจกรรมทางดนตรีอีกครั้งในพิธีจบการศึกษาก็จะได้กลับไปเป็นนักเรียนทุนอีกรอบ
“คานาตะคุง มาชุบชีวิตวง
Quartet นักเรียนในตำนานกันเด้อ !”
เป็นสถานการณ์ราวกับว่าเทพธิดาแห่งโชคชะตาจะไม่ยอมให้เลิกเล่นดนตรี
คานาตะถอนหายใจพลางหยิบเชลโล่ที่ไม่ได้จับมาปีนึง
นิโนมาเอะ ซากุระ
สาวงามผู้ทะนงตนและเป็นคนสบายๆค่อยเป็นค่อยไปในแบบของตัวเอง ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นสหายร่วมวง
Quartet ในอดีต
โนโนมิยะ ไอ
น้องสาวบราค่อนผู้ที่หลังยุบวง Quartet เองก็ยังคงเล่นดนตรีต่ออย่างเงียบๆเพียงลำพังเรื่อยมา
ยูกิ นัตสึมิ
ซุปเปอร์คูลบิวตี้ผู้เย็นชาราวกับศูนย์สัมบูรณ์และมองคานาตะเป็นศัตรู
แล้วก็ โนโนมิยะ
คานาตะ ตัวเอกของเรื่องที่แม้จะมีพรสวรรค์แต่ไม่มีกะจิตกะใจเลยแม้แต่น้อย
ท่ามกลางความสัมพันธ์ซึ่งทะลุเกินคำว่าน่าอึดอันจนต้องเรียกว่าง่อนแง่นแทนเช่นนี้
คานาตะจะสามารถนำความรู้สึกเร่าร้อนที่เคยมีต่อดนตรีและมิตรภาพซึ่งสูญเสียไป (แล้วก็สถานะนักเรียนทุนกับอะไรอีกหลายๆอย่าง) กลับคืนมาได้หรือไม่กันนะ ?!
Main Character
โนโนมิยะ คานาตะ野々宮 彼方
นักเรียนปีสองโรงเรียนมิซึโฮะ
สังกัดชมรมดนตรีที่สอง
ตัวเอกของเรื่อง
เคยเป็นยอดมือเชลโล่
ได้รับการคาดหวังอนาคตเอาไว้ และเข้ามาเรียนที่โรงเรียนมิซึโฮะในฐานะนักเรียนทุน
ทว่า
เมื่อหนึ่งปีก่อนก็ได้หยุดกิจกรรมทางดนตรีไปเอง
พ่อแม่เป็นนักดนตรีมีชื่อเสียงทั้งคู่
แต่บริหารธุรกิจผิดพลาด
เลยหายตัวไปในเวลาไล่เลี่ยกับที่คานาตะเข้ามาเรียนโรงเรียนมิซึโฮะ
เป็นนักเรียนผู้ต้องทำงานหาเงินเอง
ใช้ชีวิตแต่ละวันจมอยู่กับงานพิเศษเพื่อหาเงินค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวันให้กับตนเองและน้องสาวบุญธรรม
ถึงอย่างนั้น เจ้าตัวก็ดูสดใสร่าเริงอย่างมาก
และจะไม่แสดงท่าทีมืดมนออกมาให้รอบข้างเห็น
แต่ในอีกด้านหนึ่งก็ไม่ให้ค่าและชิงชังพ่อแม่ที่ทิ้งลูกได้ลงคอ
โดยเฉพาะกับเรื่องที่ทอดทิ้งไอผู้เป็นน้องสาวนั้นจะแสดงความโกรธเกรี้ยวไม่ปรานีออกมาให้เห็น
ไม่มีความคิดที่จะกลับไปดำเนินกิจกรรมทางดนตรีจริงจังอีกแล้ว และนั่นก็คือความยึดติดที่มีต่อดนตรีในแบบของคานาตะเอง

悠木 夏海
นักเรียนปีสองโรงเรียนมิซึโฮะ
สังกัดชมรมดนตรีที่หนึ่ง
ปัจจุบันเป็นเพื่อนร่วมชั้นของคานาตะ
น้องสาวฝาแฝดของยูกิ ฮารุกะผู้ซึ่งในอดีตเคยตั้งวง
Quartet ด้วยกันกับพวกคานาตะ
และเจ้าตัวเองก็เล่นเปียโนด้วยเช่นกัน
เป็นเด็กสาวผู้เยือกเย็นและมีความพยายาม ตรงข้ามกับพี่สาวที่สนิทกับคนง่ายและเป็นอัจฉริยะ
เพราะเป็นคนมีความพยายามเหมือนกันเลยสนิทกับไอ
แต่เข้ากันได้ไม่ค่อยดีนักกับซากุระหรือคานาตะ (มีแต่เจ้าตัวคนเดียวที่คิดแบบนั้น)
โดยเฉพาะกับคานาตะแล้วจะมีกิริยาวาจาที่มองได้ว่าเหมือนจะเป็นการหาเรื่องกันเกินเหตุ
ปกติจะเรียกคานาตะว่า “โนโนมิยะ” และพยายามเว้นระยะห่าง
แต่ตอนตื่นเต้นก็จะเผลอเรียกด้วยชื่อตัวว่า “คานาตะ”
เนื่องจากคานาตะไม่ได้เกลียดนัตสึมิ
เลยเข้าหาด้วยแบบปกติ
แต่ท่าทีเช่นนั้นก็ดันเป็นสาเหตุให้นัตสึมิต้องหงุดหงิดอีก
มีเป้าหมายว่าสักวันหนึ่งจะต้องเป็นนักเปียโนที่ก้าวข้ามพี่สาวให้ได้

一 桜
นักเรียนปีสองโรงเรียนมิซึโฮะ
สังกัดชมรมดนตรีที่สอง
ปัจจุบันเป็นเพื่อนร่วมชั้นของคานาตะ
เป็นเพื่อนสมัยเด็กของคานาตะ,
ไอ และฮารุกะด้วย
มีชื่อเสียงในฐานะนักไวโอลินอัจฉริยะมาตั้งแต่เด็ก
จะทำให้คนรอบข้างต้องสับสนด้วยกิริยาวาจาที่ดูเพี้ยนๆ
แต่เจ้าตัวนั้นไม่มีเจตนาร้ายเลยแม้แต่น้อย
แค่ทำตัวสบายๆค่อยเป็นค่อยไปในแบบของตัวเองอย่างเสมอต้นเสมอปลายเฉยๆเท่านั้นเอง
มักจะอยู่ที่ห้องพยาบาลหรือไม่ก็ห้องชมรมเสมอ
และไม่ค่อยจะยอมห่างออกจากสถานที่เหล่านั้น
เป็นเด็กสาวผู้เรียกตนเองว่า “ฮิคิโคโมริที่มาโรงเรียน”
มีรูปร่างผอมเพรียว ไม่ถึงกับอ่อนแอขี้โรค
แต่ก็ไม่ได้ร่าเริงกระฉับกระเฉงขนาดนั้น
ทว่า มีความอยากอาหารเยอะและกินเก่ง
สีหน้ายามปกติจะให้ความรู้สึกว่าเป็นคนเยือกเย็น
หรือพูดให้ถูกคือให้ความรู้สึกว่ารู้แจ้งเข้าใจถึงสัจธรรมของโลก
แต่ก็ไม่ได้ขาดการแสดงออกทางสีหน้าเลยแม้แต่น้อย
มีการแสดงความรู้สึกดีใจ, เสียใจ, สนุกสนาน หรือโกรธออกมาตามปกติ
ทว่า เนื่องจากคนรอบข้างไม่สังเกตเห็น
เลยทำให้รู้สึกว่าเป็นคนสงบนิ่งไม่หวั่นไหวต่อสิ่งใด
มีบ่อยครั้งมากที่จะใส่เฮดโฟนฟังดนตรีอยู่

野々宮 藍
นักเรียนปีหนึ่งโรงเรียนมิซึโฮะ
สังกัดชมรมดนตรีที่หนึ่ง
น้องสาวบุญธรรมของคานาตะ(ตัวเอก)
และเป็นบราค่อนเอาการ
เป็นผู้มีความพยายาม ฝึกฝนวิโอลาเรื่อยมาตลอดเพราะการศึกษาสำหรับอัจฉริยะที่ได้รับมาตั้งแต่วัยเด็กและความหลงใหลที่มีต่อคานาตะ
จนในที่สุดก็คว้าที่นั่งนักเรียนทุนของโรงเรียนมิซึโฮะมาครองได้สำเร็จ
ปรารถนาอยู่ตลอดว่าอยากจะให้พี่ชายซึ่งห่างเหินจากดนตรีไปเพราะการหายตัวไปของพ่อแม่นั้นกลับมาได้ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
พยายามสรรหาวิธีต่างๆนานามาให้พี่ชายเล่นเชลโล่
มีนิสัยเสียที่พอรู้สึกเหงาขึ้นมากลางดึกก็จะแอบย่องเข้ามาที่ห้องพี่ชายในหอพักชายแล้วพยายามขอค้างคืนด้วย
เป็นน้องสาวผู้น่าเสียดายนิดๆตรงที่ว่าดันรู้สึกได้ถึงความสุขเหนือสิ่งอื่นใดจากการที่มีพี่ชายเป็นซิสค่อน
Sub Character

多々良 真奈
นักเรียนปีสามโรงเรียนมิซึโฮะ
ประธานชมรมของชมรมดนตรีที่สอง
ลูกสาวผู้อำนวยการโรงเรียน
คุณหนูผู้มีความสามารถในการลงมือกระทำจริงขนาดที่ดึงดันก่อตั้งชมรมดนตรีที่สองซึ่งตามจริงแล้วไม่มีอยู่ขึ้นมาได้
แต่เนื่องจากปกติจะเอาแต่ทำตัวเฉื่อยชาสบายๆคุยเรื่อยเปื่อยและเล่นสนุกอยู่ที่ห้องชมรม
จึงทำให้มองไม่ค่อยออกว่าเป็นคนมีความสามารถ
บางครั้งจะเรียกร้องอะไรที่ไม่สมเหตุสมผลจากคานาตะ
(แค่ล้อเล่นเฉยๆ)
คนใกล้ชิดทุกคนเลยพร้อมใจกันเชื่อโดยไม่สงสัยว่ามานะต้องเป็นสาย S
แน่ๆ
ในความเป็นจริงแล้วคือคุณพี่สาวผู้มีหัวใจอ่อนโยนที่คอยช่วยสนับสนุนพวกคานาตะซึ่งเป็นรุ่นน้องอยู่อย่างลับๆ
วัยเด็กเคยอาศัยอยู่คันไซ
จึงพูดสำเนียงคันไซ
เป็นบุคคลเพียงไม่กี่คนที่คานาตะเคารพ
* อธิบายเพิ่มเติมโดยผู้แปล : มานะเป็นหลานสาว (孫娘) ของผู้อำนวยการโรงเรียน ไม่ใช่ลูกสาว (娘) แต่ที่ข้างบนพิมพ์ว่า “ลูกสาวผู้อำนวยการโรงเรียน” เพราะว่าต้นฉบับเขียนมาแบบนั้น

中野 遙
น้องสาวฝาแฝดของคานาตะ (ฝาแฝดจากไข่คนละใบ)
ลืมตาดูโลกได้ไม่นาน พ่อแม่ก็หย่ากัน
และถูกแยกกันนำไปเลี้ยง จึงไม่รู้ถึงการมีอยู่ของกันและกัน
เมื่อหนึ่งปีก่อน ได้พบกับพ่อแท้ๆอีกครั้ง
และได้รู้จากปากพ่อว่าตนมีพี่ชายอยู่ด้วย
ดูเผินๆจะเห็นว่ามีนิสัยสุขุมเยือกเย็นและคาดเดาไม่ถูกว่ากำลังคิดอะไรอยู่กันแน่
แต่ความจริงแล้วเป็นบราค่อนพอตัวและไม่อาจซื่อตรงกับความรู้สึกของตัวเองได้
โดยเฉพาะต่อพี่ชายและไอที่เป็นน้องสาวบุญธรรมของคานาตะนั้นมีความรู้สึกซับซ้อนยากที่จะบรรยาย
ด้วยเหตุผลหนึ่ง จึงมาปรากฏตัวต่อหน้าคานาตะและไอที่พยายามจะติดต่อกับพ่อแท้ๆ ทว่า……

新山 敦
นักเรียนปีสองโรงเรียนมิซึโฮะ
สังกัดชมรมวิจัยคอมพิวเตอร์
เด็กหนุ่มผู้เป็นเพื่อนร่วมชั้นของคานาตะ
เด็กหนุ่มสไตล์สายวิทย์ซึ่งหาได้ยากในโรงเรียนมิซึโฮะที่มีนักเรียนสไตล์ศิลปินอยู่มาก
ที่บ้านบริหารกิจการอาหารตากแห้งอยู่ แต่เนื่องจากธุรกิจกำลังประสบภาวะลำบาก
จึงต้องใช้ชีวิตจมอยู่กับงานพิเศษเช่นเดียวกับคานาตะ
กับคานาตะที่ตกอยู่ในสถานการณ์คล้ายกันนั้นเข้าขากันได้ดี
และมักจะไปทำงานพิเศษที่เดียวกันบ่อยๆ
ความจริงแล้วเป็นคนลามกพอสมควร
และตอนอยู่ด้วยกันสองคนกับคานาตะจะเล่นมุกใต้สะดือ
จะพูดล้อเล่นด้วยสีหน้าจริงจังเป็นอย่างยิ่ง
แถมนั่นก็เป็นเนื้อหาที่ไร้สาระเอามาก เลยมักจะทำให้คานาตะต้องเหนื่อยใจอยู่บ่อยๆ
ยิ่งไปกว่านั้น บางครั้งยังเข้าหาคานาตะด้วยท่าทางเหมือนกับเป็นเกย์
(สายรุก ?) แล้วเป็นเหตุให้คานาตะต้องกังวล (แต่แน่นอนว่าไม่ได้คิดจริงจัง)
ทว่า
ทั้งคานาตะและอัตสึชิก็ดันหน้าตาดีทั้งคู่ เลยแอบเป็นที่นิยมอย่างลับๆในหมู่เด็กสาวผู้ชื่นชอบ
BL
เพื่อหาเงินค่าเล่าเรียน
ตอนอยู่ที่ชมรมเลยสร้าง Doujin Game บ้าง อะไรบ้าง
แล้วทางคานาตะเองก็รับงานพิเศษแต่งเพลงให้เกมเหล่านั้นบ้าง
อะไรบ้าง
* อธิบายเพิ่มเติมโดยผู้แปล : Doujin (同人) ในที่นี้หมายถึงผลงานที่สร้างโดยบุคคลหรือกลุ่มคน ไม่ใช่สร้างโดยบริษัทที่เน้นทำมาเพื่อการค้า
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น